Vannacht zijn we naar ’t schijnt heel braaf geweest. Alleen ik, Kaigo, heb even zitten “piepen”, maar ben dan net als mijn broertje heel snel in slaap gevallen. We hebben doorgeslapen tot half zeven vanmorgen en dit tot groot jolijt van onze baasjes! Als stoere mannen zijn we dan in de plasweide gaan pissen, oei, ik bedoel onze behoefte gaan doen. De baasjes en kissmo wilden daarna nog wat maffen maar ik vond het welletjes geweest; opstaan!!! Spelen!!! Eten!!! Aanvankelijk werd er niet veel gehoor aan mijn “gebrul” gegeven en heb ik hun dan toch maar even hun goesting gegeven. Een dik half uurke, niet langer zenne. Toen heb ik zo hard mijn keel opengezet dat Kissmo het ook welletjes vond. Mijn baasje vond dat helemaal niet zo tof precies. Hop, terug naar onze plasweide en daarna eten. We worden altijd apart gezet om te eten, maar ik zou veel liever gaan kijken of mijn broertje wel dezelfde brokjes krijgt als mij. En dan is het eindelijk speeltijd!!! Ja, en daar word je dan weer zo moe van hé.

Ingrid maakt binnen de living wat kleiner. We krijgen een kong met koekjes in en dan was er ineens niemand meer of toch nog wel. Gelukkig maar, want we hadden de kong al onder de kast gezwierd. De baasjes vertrekken….

Ola, ik hoor een deur opengaan, zouden ze al terug zijn? Stilletjes wachten we af; ja hoor, daar zijn de baasjes! Blijkbaar zijn we heel flink geweest; we zijn maar liefst twee volle uurtjes alleen geweest. Ingrid vond het tof dat haar kast er nog stond. We worden weer naar buiten gebracht voor ons plasje. We zien Chris terug naar binnen gaan, Ingrid blijft bij ons. Aha, de barricade aan het hekje staat er precies niet meer. Kom Kissmo, tijd voor katten… euh hondenkwaad! Ik ben er al door hoor, Kissmo waar blijf je? Hier liggen paardenvijgen joh, keitof!!! Kissmo vond het blijkbaar vijgen na Pasen en ging liever nog wat bloempjes plukken. Ja, daar zijn wij ook goed in hé; gras uittrekken, onkruid tussen de stenen uitbijten…. Kaigo & Kissmo’s tuinverdelgers, steeds tot uw dienst. Woeps onze ontsnapping werd weer veel te snel opgemerkt; Kissmo lopen jong! Te laat, we zijn gesnapt. Het hekje wordt opnieuw afgesloten. Kissmo probeert daarna nog enkele keren om er tussen te raken, maar tevergeefs.

1 reactie on Uit het dagboek van Kaigo (en Kissmo)

  1. Soraya schreef:

    Ja, ja, samen zijn we sterk, zullen ze denken. De deugnieten!!
    Nog mijn complimenten voor de hele leuke website!! Ik zal vaak komen kijken om de belevenissen van de K2tjes te zullen volgen.
    Dikke kus voor Kaigo en Kissmo xxx
    groetjes Soraya

Geef een reactie

Connect with Facebook