Voor het eerst gaan we op reis met een mobilehome. Zelf hebben we een caravan, maar omdat we graag eens willen rondtrekken lijkt een mobilehome ons net iets handiger. Redelijk snel vinden we een camper waar ook onze 4 jongens in welkom zijn.

Zonder concreet plan vertrekken we op reis. Het enige wat we zeker weten, is dat we in Slovenië en Kroatië enkele mooie plekjes willen opzoeken. Waar we ’s avonds zullen slapen blijft een verrassing tot de dag zelf.

Vol enthousiasme laden we de mobilehome in. Kissmo zijn doos mogen we zeker niet vergeten ;-).

En weg zijn wij!

Wäghausel

Onze eerste stop is in Wäghausel, Duitsland, waar we familie van onze honden gaan bezoeken. Natuurlijk kon een fotoshoot niet ontbreken 🙂

Hochkrimml

De volgende dag rijden we van Wäghausel door naar Oostenrijk. Het is spannend om met de mobilehome door de smalle bergwegen te rijden, als je dan ook nog eens loslopende koeien op de weg tegenkomt dan wordt het helemaal te gek. We voelen ons altijd een beetje geruster als we een camper van de andere kant zien passeren; als die is doorgeraakt, dan moeten wij ook doorgeraken 🙂

We hadden een leuke camperplaats in Hochkrimml voor ogen. Op 3 km hier vandaan besluiten we om om te keren en ons bij de andere campers te voegen die we een kilometer terug langs het water hadden zien staan. De wegen werden gewoon smaller en de doorgang werd ook enger. Het leek ons daarom verstandiger om terug te keren nu het nog kon.

Bled en Bohinj

We zetten onze reis verder richting Slovenië. In Bled overnachten we op een camperparking. De volgende dag rijden we naar het meer van Bled. We maken een korte wandeling aan het meer waar de japanse toeristen fan zijn van onze honden. Er worden foto’s genomen en ééntje nam me zelfs vast om samen op de foto te staan. Na een half uurtje hadden we het daar wel gezien en reden we door naar het meer van Bohinj. Dit meer is in mijn ogen veel mooier en iets minder toeristisch. Ook hier is er weer veel interesse in onze jongens en vragen mensen om foto’s van hun te mogen nemen. We kuieren wat rond en genieten van al dat moois waar we maar niet genoeg van kunnen krijgen.

Vipava

Nog nagenietend van al dat moois zetten we onze reis verder naar Vipava, ook wel het Toscane van Slovenië genoemd. Al gauw wordt ons duidelijk waarom. Via de app Park4night vinden we een leuk adresje bij een wijnboer. We maken er een wandeling doorheen de wijngaard en ’s avonds nemen we deel aan een wijndegustatie. De volgende dag trekken we weer verder, maar niet zonder 2 flessen wijn mee te nemen 😉

Vrbnik

We zetten onze reis verder richting Kroatië, meerbepaald naar het eiland Krk. Aan de douane werden voor het eerst bij een grensovergang onze passen gecontroleerd. Eventjes lichte paniek, want waar hadden we die nu ook weer gelaten?! Zonder problemen mogen we van de onvriendelijke vrouw doorrijden. Onze eerste stop op het eiland is in Vrbnik, een klein, gezellig stadje aan de Oostkust van Krk. Kortbij het haventje ontdekken we een verborgen baai. Niet groot, maar wel prachtig om te zien. Blijkbaar houden ze daar wel van klein, want even later ontdekken we ook het kleinste straatje van de wereld; 43 cm breed!

Krk

We rijden verder naar Krk waar we een slaapplaats zullen zoeken. We hebben geluk; op de camperplaats die wij in gedachten hadden, komt net 1 plekje vrij 🙂 . ’s Avonds gaan we uit eten in het stadje met prachtig zicht op de haven. Het mooie weer en de gezellige straatjes maakt dat we ons helemaal op vakantie voelen.

De volgende dag gaan we op zoek naar het hondenstrand. We hadden een “grote” plaats in gedachten, maar in werkelijkheid was het een baai die maar 10 meter breed was. Gelukkig waren wij de enigen 🙂 . Tot onze verbazing gaat Qastor, die helemaal niet van water houdt, mee pootje baden met de grote jongens. Wat een vooruitgang! Misschien omdat hij hier de bodem goed kan zien…

Njivice

Aan de noordwest kant van het eiland Krk ontdekken we het dorpje Njivice. We slenteren wat langs het blauwe water op en genieten van het uitzicht. Onze hongerige magen stillen we op één van de gezellige terrasjes, uiteraard met zicht op zee :-). Daarna gaan we op zoek naar het hondenstrand, wat ook hier weer een klein kiezelstrandje blijkt te zijn. Qastor gaat uit zichzelf het water in en jawel, hij zwemt!!

Donji Babin Potok

We verlaten de kuststreek en rijden het binnenland in. Waar het aan de kust nog 24 graden was, was het nu ineens nog maar 12 graden! Een pak frisser dus, bovendien stond er ook nog eens een stevige wind. We overnachten er bij een boerin.

National Park Plitvice

Een bezoek aan de Plitvice meren mogen we zeker niet overslaan. We volgen het advies van de vriendelijke boerin en starten aan Ingang 2, daar nemen we het busje naar boven, naar Ingang 3. De afdaling zullen we vervolgens te voet doen en daarna zullen we het bootje nemen om de grote watervallen te gaan bezichtigen. Ook hier is iedereen weer heel enthousiast en vol lof over onze honden. Het park op zich is heel mooi. Nergens mag je van de paadjes afwijken en zwemmen in de meren is ten zeerste verboden! Het water weer zeer helder en prachtig van kleur. Opvallend zijn de vissen die er lustig in rondzwemmen. De tocht door het park valt heel goed mee. Hier en daar enkel een paar irritante Japanners die overal tussenwurmden met hun fototoestel om toch maar de beste foto te kunnen maken. (er waren ook wel aangename Jappen hoor 😉 )

Zadar

Moe en voldaan na alweer een leuke actieve dag rijden we terug naar de kuststreek. We brengen de nacht door op een parking in Zadar. De volgende dag gaan we gauw wat nieuwe eet- en drinkvoorraad inslaan in het shoppingcenter dat vlakbij de parking ligt. Omdat grootsteden niet zo aan ons besteed zijn, besluiten we om een bezoek aan Zadar-centrum over te slaan en door te rijden naar een volgend dorpje.

Groente- en fruitmarktje net voor de supermarkt.

Novigrad

Novigrad, een pittoresk stadje aan de Zuidkust van de Novigradzee, gelegen in een smalle lange baai onder de berg Velebit. Het stadje ziet er nog weinig toeristisch uit. Voor 2 euro hebben we al een koffie en een thee op een terrasje met zicht op het water. Wat een rust, meer moet dat echt niet zijn!

Na de koffie en thee wandelen we verder langs het water op. Enkele locale vissers komen enthousiast onze jongens begroeten. Verderop is een klein “strandje”, ideaal om onze gastjes even te laten pootje baden. Net te laat merken we het bordje “verboden te zwemmen voor honden”. Och ja, ze hebben niemand gestoord, integendeel; de enkele mensen die passeerden, keken geamuseerd naar hen.

Nin

We rijden verder naar Nin, een schilderachtig dorpje waar de kleinste kathedraal ter wereld staat. Het centrum is gelegen op een eiland, omgeven door een ondiepe lagune. Een deel van de middeleeuwse stadsmuren en stadspoort is hier redelijk goed bewaard gebleven. Nin werd bekroond als Europese beste romantische bestemming in 2016.

We kamperen op een camping met zicht op de lagune. Dit is de eerste plaats tijdens onze reis waar we moeten betalen voor de honden; 4 euro per hond. Het prachtig zicht dat we hebben, maakt dit meer dan goed.

Namiddag gaan we nog even genieten van het strand aan de lagune. Het valt ons op dat hier veel mensen vol modder hangen; blijkbaar zijn de “medische modderbaden” één van de paradepaardjes van Nin.

Onze jongens bedanken voor de modder en nemen een frisse duik in het water. ’s Avonds aperitieven we buiten met prachtig zicht op de lagune.

Toevallig is het broertje van onze Odin ( dus ook de zoon van onze Kaigo) ook in Nin. Dat werd dus ook nog een leuk weerzien!

Popovec

Nu we toch in Kroatië zijn, maken we van de gelegenheid gebruik om een bezoekje te brengen aan Zeljko Gora. We pikken tevens een boeiende agility-training mee. Van hieruit starten we onze terugreis. Er wordt ook regen voorspeld voor de komende dagen, dus de ideale dag om weer verder te reizen 😉

Glanz an der Weinstrasse

Eigenlijk is het plan om door te rijden naar Maribor in Slovenië, maar eens daar aangekomen, lijkt ons dit ook een grote stad te zijn waardoor we besluiten om verder te rijden richting Spicnic. We gaan er op zoek naar een hartvormige weg te midden van de wijngaarden. De straten worden smallere en heuvelachtiger. Toch maar even aan de plaatselijke boer vragen of we wel doorkunnen met de camper. Bovenaan zou een parking zijn en zouden we kunnen genieten van een prachtig uitzicht. De hartvormige weg hebben we niet gevonden, maar we zijn wel uitgekomen op een ander mooi plaatsje net over de grens in Oostenrijk. Via de App vinden we weer een leuk adresje bij een wijnboer. Na een kleine wandeling gaan we aperitieven in het gezellige zaakje van de boer. We proeven er verschillende soorten wijn en laten het bordje met streekprodukten ons lekker smaken.

De volgende dag starten we met de Glanzer Weintour, een pittige wandeling van ongeveer 10km doorheen het prachtige landschap. De zon is ondertussen doorgebroken, ideaal om ook van het terras te genieten met een lekker glaasje rosé.

Nationalpark Bayerischer Wald

Tijd om weer een paar uurtjes verder te rijden richting thuisbasis. We slapen op de camping van het Nationaal Bayerischer Wald. Na een lekker ontbijt beginnen we weer aan een stevige wandeling. We volgen een route van ongeveer 12 km. Natuurlijk lopen we ergens halverwege verkeerd waardoor we onze weg naar de camper verder zelf uitstippelen. Uiteindelijk is onze trip toch nog 10km. Met de verschillende beklimmingen die we hadden, was dit ook zeker genoeg 😉

Wertheim am Main

Onze laatste halte alvorens we weer terug naar huis keren. We kamperen er aan het water met zicht op het stadje en een prachtig kasteeltje. ’s Avonds weerkaatsen de lichtjes mooi in het water. Verborgen tussen de bomen ligt er een klein strandje. Het is echter wat te fris om pootje te baden.

Alvorens we definitief naar huis rijden, kuieren we nog wat door het stadje en genieten we nog van een terrasje.

En zo komt er alweer een einde aan een fantastisch leuke reis; 13 dagen en nachten, ongeveer 3600 km, 17 mooie plekjes in 4 verschillende landen…..Het was een boeiende reis 🙂