Het is alweer een hele tijd geleden dat ik hier nog iets kwam vertellen. In die 2 jaar tijd heb ik niet stilgezeten, integendeel, ik ben papa geworden!! Een knap teefje, Nelleke, doorkruiste mijn pad en vermits al mijn testen goed waren mocht ik daarmee “spelen”. Niemand had me echter verteld dat daar puppy’s uit voortkwamen; ik werd de trotse papa van Qbee en Qastor. Ja, toegegeven, ik was wel een beetje trots, alleen na vorige keer hadden mijn baasjes de boodschap nog niet goed begrepen; puppies zijn tof, plezant, en ongetwijfeld nog 101 andere dingen, maaaaaaaaaar niet thuis! Brachten ze na 8 weken toch alweer een pupje mee naar huis zeker!?! En daar bovenop moest ik mijn baasje delen met dat pupje. Net zoals bij Odin was ik in het begin heel afstandelijk, maarrrrr diene Qastor die wist van geen ophouden en die bleef maar aan mijn kraag trekken dat ik uiteindelijk toch gezwicht ben voor dat klein grut zijn charmes. En wat bleek; Qastor is ne hele toffe pee! Onze kleine kabouter ontpopt zich dan ook nog eens als een voorbeeldige leerling; hij blinkt uit in de pupklas en mag al gauw overgaan naar de A-klas, waar hij ook met glans slaagt voor de B-klas. Ook zijn sociale proef is geen probleem. Nochtans is hij een beetje een “schrikschijterke” (heeft hij zeker van de mama 😉 ). Als er een oud vrouwke met krulspelden in haar haar tegenover hem op straat wandelt doet hij het al bijna in zijn broek, hetzelfde met mensen en fluovestjes. Om nog maar te zwijgen als hij zelf zo een jasje aan moet; dan verstopt die kleine held zich! Het gehoorzaamheidsverhaal duurt niet lang bij onze Qastor; baasje en Qastor verveelden zich in de lessen en gaven er al snel de brui aan om zich volledig toe te leggen op agility. Geen gehoorzaamheidsbrevet dus, maar wel een agilitybrevet. Binnenkort meer over dat klein spook 😉

Geef een reactie

Connect with Facebook